Klokslag 9 uur stonden een 35-tal fietsende ijsberen vertrekkensklaar aan de ingang van het park. Met het beste fietsmateiaal en in topconditie. Reeds van ver was de massageolie te ruiken. Cor gidste ons de eerste kilometers gezwind in een korte city-trip door Antwerpen.

Aan de voetgangerstunnel wachtten Mon en Lily ons op. Onder hun deskundige leiding ging de tocht langs mooi groene wegen verder. Na een dertigtal kilometer bereikten we onze eerste stopplaats, namelijk de likeurstokerij Verhofsteede, ofte het bedevaartsoord gtewijd aan Sainte Andrée.

Hier vervoegden ons ook de ijsberen die gemotoriseerd de tocht hadden gemaakt. De zaakvoerder gaf ons hier en niet bepaald bondige uiteenzetting over de verschillende kruidenlikeuren dier er worden gefabriceerd. We kregen de gelegenheid om van elk van deze producten te proeven. Als ik al de weldaden van deze dranken moet opsommen, volstaan 10 medische encyclopedieën zeker niet. Ik zag de verbijstering en frustratie op het gezicht van Leen met de minuut toenemen.

Jeanneke en René hadden voor lekkere boterhammen gezorgd, die we onder een aangenaam zonnetje op de binneplaats van de brouwerij verorberden.

Nadien zetten we onze toch door het "Soete Waasland" verder richting Bazel. De tocht was mooi, aangenaam fietsweer en de groep bleef vrij goed bijeen. Volgende bestemming was de taverne "de Koning van Spanje" in Bazel, waar we op het binnenterras een heerlijke maaltijd aangeboden kregen, namelijk een varkentje aan het spit met een lekkere koude groentenschotel. Mijn culinaire kennis is zeer beperkt, ik kan het enkel omschrijven als "het vlees was om op te zuigen".

Cor organiseerde nog een klein kwisje, met vragen over het varken - het exemplaar dat aan het spit zat wel te verstaan. Hoofdprijs was de varkenskop, gewonnen door Agnes en Hugo. Naar het schijnt heeft dit voor verwarring gezorgd ten huize Van Hoyweghen. Agnes heeft namelijk al enkele keren de verkeerde kop aangesproken.

In Bazel noteerden wij onze eerste en enige opgave: Diane geveld door zadelpijn.

Na de maaltijd trokken we richting veerpont die Bazel over de Schelde met Hemiksem verbindt. Na een klein uurtje bereikten we terug het Boekenbergpark. Iedereen weltevree na een prachtige dag.

Zeker voor herhaling vatbaar - ik hoorde onze voorzitter suggereren dit in de toekomst op wekelijkse basis te organiseren!